Rokje voor mezelf

 Ik ben helemaal blij met dit rokje. Ik kwam de stof tegen op het stoffenspektakel. De eerste keer lonkend langsgelopen, de tweede keer gezwicht. Het was precies genoeg voor een rokje, een projectje voor tijdens de reclamepauzes van Porject Runway, simpel en zo af.
En toen ik 'm vanochtend voor het eerst aanhad, zei de viooljuf van de meiden: Wat zie je er mooi uit!
Zo leuk, niet: wat heb je een leuke rok aan, maar wat zie je er mooi uit. Ik werd er helemaal blij van!

Jurkje voor Jente

Jente wilde ook een jurk van de stof die over was van Elines jurk. Geen rok, geen shirt, een jurk! Eigenlijk had ik daar niet echt genoeg stof meer voor, dacht ik. Maar zuinigheid met vlijt bouwt huizen als kastelen (en wie zich niet optijd verschoont, krijgt luizen als kamelen, zei mijn oma er altijd achteraan) en het is toch gelukt. Kind blij, ik blij, en het is nog mooi weer ook.

Ja! Ik heb iets af!

Eindelijk, eindelijk, ik heb weer iets geproduceerd. Het is een jurk voor Eline geworden, gebaseerd op de Uta van Farbenmix, maar ik heb er een overslagvoorkant van gemaakt. Alleen de bovenkant, want een hele overslag vindt ze niet handig. Ik heb nog een klein beetje stof over, waar ik een rokje of een shirt voor Jente van wilde maken, maar die wil ook een jurk. Ik denk dat dat dan wel een heel kort jurkje gaat worden, maar ik ga het proberen...

voorspeelavond

Mijn naaimachine is terug van de maker en heel voorzichtig komen de eerste naaspullen na een forse naaidip weer op tafel. Binnenkort zal ik showen wat ik dan geproduceerd heb. Maar nu eerst de voorspeelavond van de meiden van afgelopen vrijdag. Ze hebben allebei prachtig gespeeld. Klik op de linkjes om de filmpjes te bekijken.
Jente speelde hoedje van papier en een liedje uit Stepping Stones

Eline speelde Allegro Giocoso van A. Serio

Kleine update

Met het naaien schiet het niet op momenteel. Mijn naaimachine is kapot en, al ruim 2 weken, en dat werkt nou eenmaal niet handig. Ik heb wel drie fleecevesten geknipt, maar daarvan zit nog niks in elkaar.

Ondertussen hebben we wel een beetje andere creatieve activiteit gehad. Zo heb ik, vlak voor mijn machine stuk ging, Stijn en zijn vriendje aan het naaien. Zo leuk, zo'n manneke van 6 of 7 dat zit te glunderen omdat hij echt mag naaien! Ze hebben allebei een vis gemaakt, zelf ontworpen ook

En op de valreep hebben Eline en ik nog mutsjes gebreid voor India. De actie sloot vandaag, en ze zijn nog net in de brievenbus gegaan. De onderste op de foto is van Eline, die voor het eerst op 4 pennen heeft gebreid. 

En Stijn heeft leren breien! Hij maakt een sjaaltje voor zijn knuffelbeertje, maar dat is nog niet af.

Een wikkeljurk

Voor de tweede keer maakte is deze wikkeljurk uit de bijlage van de Knipmode van oktober 2010. En voor de tweede keer twijfel ik over de mouwen. De vorige keer heb ik ze afgeknipt. En nu vind ik 'm toch weer een beetje ochtendjassig, zij het wat minder hyperactief. Ik wilde een winterversie, deze tricot is ook dikker en warmer, maar misschien knip ik de mouwen toch nog wel af.

eindelijk...een elandentas

5,5 Jaar geleden waren we op vakantie in Zweden, en daar vond ik in een erg toeristisch oord deze stof. Nou hebben wij iets met elanden hier thuis, in Noorwegen hebben we er al een paar keer een in het wild gezien, en ze zijn geweldig. Deze stof wilde ik dan ook erg graag hebben, al was 'ie erg duur. Ik weet niet precies meer hoe duur, maar ik weet nog wel dat ik achteraf dacht:"Oei, als dit gewoon in euro's geprijsd was geweest, had ik het nooit gedaan!" Maar goed, het waren kronen en ik heb het wel gedaan. Al die tijd ben ik van plan geweest er een tas van gemaakt, en eindelijk is het gelukt.

Ik heb hem gebaseerd op het e-book Isabelle van Farbenmix, maar ik heb hem verlengd, omdat er een grote map in moet passen, en omdat ik wel zoveel mogelijk van de stof wilde gebruiken. De knoop komt uit Noorwegen en vond ik er wel heel leuk bij.

Voor de voering heb ik een lapje katoen gebruikt dat na bestelling een beetje tegenviel voor hetgeen waarvoor ik het besteld had. Dat is dan wel weer zuinig, om ook zo'n lapje goed te gebruiken. En zo praatte zij zichzelf een goed gevoel aan...

Verjaardagstrui voor Stijn

Alsof we nog niet genoeg feesten hebben gehad de laatste tijd, is onze Stijn ook nog jarig op 2 januari. En dus kreeg hij een nieuwe trui, met een rode Volkswagenbus.

En we gaan mee in de vaart der volkeren: Hij heeft een DS gekregen! Helemaal blij is hij, ook met de rest van de cadeautjes, oa een globe, een Lego-auto en een kaartenschudmachine (waar je al geen beoefte aan kunt hebben als je 7 wordt!)

En nu zijn we voor ongeveer een half jaar weer verlost van alle verjaardagen en zo.

Een oprolbaar klittenbandpictobord

Een jongen in mijn omgeving heeft veel structuur nodig om de wereld om zich heen te begrijpen. Zijn ouders hebben op de kamerdeur 7 repen klittenband geplakt, waarop per dag met picto's wordt aangegeven wat er gaat gebeuren.
Nou kreeg ik pas een idee, zo'n lampje boven mijn hoofd zoals in een strip zeg maar. Als ze op vakantie of om een andere reden niet thuis zijn, is alles al anders dan anders, en dus verwarrend voor hem. En dan heeft hij ook niet zijn pictobord bij zich, ze kunnen toch moeilijk de deur meenemen. Ik bedacht dat er eigenlijk een meeneempictobord moet komen, een idee dat met enthousiasme werd ontvangen door zijn moeder.

Het is een oprolbaar bord geworden, met dezelfde lengte klittenbandstrips als op de deur. Ik had al bedacht dat er wel een soort versteviging bovenin moest komen, omdat hij anders zou omklappen. Na het idee van ijzerdraad, dat bij nader inzien niet geschikt zou zijn, heb ik bij de doe-het-zelver een stokje van een meter lang gehaald. Maar het was niet handig om een stok van een meter te hebben, ik wilde hem doormidden kunnen doen, eigenlijk zoals een tentstok. Klittenband op de uiteinden bleek niet te werken, dan vouwde het bord in het midden door. Ik heb er een dop van een uitgedroogde tweelingstift omheen gedaan, en nu gaat het goed.

Wat was het geweldig leuk om dit te maken en uit te vogelen. Ik ben tevreden over het resultaat, en ik ben benieuwd wat de ontvangers ervan vinden.
Dit was overigens het honderdste blogbericht van 2010, toch een soort mijlpaal op de rand van het nieuwe jaar!

Een jasje van bloemenvelvet

De stof is al eerder voorbij gekomen bij de rokjes van Jente en haar pop. Dit was het jasje waarvoor de stof eigenlijk was. Hij is erg mooi geworden, ik ben er erg tevreden over en zelfs een beetje trots. We hebben alleen een kleine discussie over open of dicht. Ik vind open mooier, Eline dicht, en dat vind ik dan weer een beetje tuttig. Bovendien vind ik 'm daarvoor iets te kort. Waar we het wel over eens zijn, is dat deze knopen er wel heel gaaf bij zijn!
Het patroon komt uit de Ottobre van herfst 2004.