Tas Tamara van Farbenmix

Ik heb een tas gemaakt van de resten van de stof van mijn rok. Eigenlijk lijkt 'ie gewoon nogal op de rok. Ik zal ze niet zo gauw samen gebruiken, maar de tas is ook erg leuk geworden. Alleen is de bovenste rode rand eigenlijk niet stevig genoeg. De stof is vrij zwaar, maar wel soepel, dus zakt 'ie een beetje naar beneden, ook omdat de hengsels onder de bovenste rand vastzitten.
Verder een leuke tas, ongeveer zo groot als een linnentas.
De stof is nog niet op, die zal nog wel eens voorbij komen.

Tini - de jurk

Ik had al een paar keer een Tini van Farbenmix gemaakt, maar altijd de tuniekversie. Deze keer heb ik een jurk gemaakt. De stof had ik eigenlijk gekocht voor een andere jurk voor Jente, maar ik vond 'm achteraf niet zo geschikt voor dat model. Voor de Tini vond ik 'm wel leuk, maar ik was wel bang dat het een beetje ouwelijk zou worden. Daarom heb ik de stroken afgewerkt met een roze lockrandje en aan de mouwen zit een roze elastisch kantje. Dat had ik eerst ook aan de hals, maar het rekte niet sterk genoeg, dus was de halsopening veel te wijd. Ik heb het randje eraf geknipt en er een tunneltje met elastiek aangezit. Nu zit het veel beter.
De stof was niet geweldig van kwaliteit. Er zit nogal een groot kleurverschil tussen de ene kant van de stof en de andere kant. Dat is goed te zien op de foto linksonder. Aan de binnenkant valt het gelukkig meer op dan aan de buitenkant.
Ik moet een beetje wennen aan de jurk, hij is wel erg lang en wijd, maar ik vind 'm geloof ik toch wel leuk.

Herfstliefde

Voor Eline heb ik het patroon van de Zomerliefde van Farbenmix nog maar een keer tevoorschijn gehaald. Ik heb er alleen wel een herfstliefde van gemaakt. Er zit een onderrok onder met een kantje eraan dat ik al heel lang had liggen voor een ander project dat er nooit gekomen is. Ik vond de bovenrok een beetje saai, maar gelukkig vond ik ook nog een bijpassend smaller kantje voor tussen de rokdelen en de pas.
Eline vindt haar rok erg mooi en ik eigenlijk ook wel.

Dag muis!

Al maanden hadden we een muis in huis. Eerst dachten we nog dat 'ie met het warmere weer wel weg zou gaan, maar dat deed 'ie niet. Hij richtte ook weinig schade aan, een keer had ik twee lappen ontdekt met een gat erin, allebei groene trouwens. Zou groen lekkerder zijn dan andere kleuren? Aan snoeren of meubels kwam hij niet. Hij kwam gewoon 's avonds door de kamer trippelen naar zijn favoriete plekjes: onder de kast, achter de krantenbak enzo. Als je stil zat, liep hij zo tussen je benen door. En hoewel we 'm erg schattig vonden, wilden we 'm eigenlijk toch wel kwijt. Hij werd steeds vrijpostiger. 's Ochtends vonden we keuteltjes, van overzichtelijk formaat, dat wel, op de tv-kast en een poosje later zelfs op de salontafel. Dat kon toch niet de bedoeling zijn. Zijn holletje had hij ergens onder de kastjes in de keuken, daar konden we maar zo niet bij. En dus kochten we, met bezwaard hart, toch maar een muizenval. Maar onze muis at geen kaas, en ook geen pindakaas, wat toch altijd zou werken hoorden we, en havermout deed 'm ook niks.
Deze week kwam hij zelfs overdag tevoorschijn. Dit werd toch wel al te gek. We gingen 'm al bijna tutoyeren, en hij ons. En toen, dinsdagavond, liep hij vlak bij me. Ik pakte een laatje uit van mijn naaispullen, gooide 'm leeg en zette hem kalm over Karel, zoals hij plotseling heette, heen. Karton eronder geschoven, rustig omgedraaid, en daar zat 'ie. We hebben hem in een glazen vaas gedaan, zodat de kinderen hem konden bekijken. Ze vonden 'm lief en gaven hem eikels en dennenappels, waarvan hij blij begon te eten. Niks gestresste beestjes, zoals je dan op internet leest. Hij vond 't allemaal best. We hebben hem een eind bij ons huis vandaan losgelaten. En hoewel ik vermoed dat zijn overlevingskansen niet zo groot zijn, voelt het beter dan een muizenval. Hopelijk heeft hij ergens een nieuw liefhebbend gezin gevonden.
Toen ik vandaag mijn naaispullen aan het opruimen was, ontdekte ik dat hij dan wel zijn huisje onder de keukenkastjes had gehad, maar zijn hoofdkantoor was in mijn naaikast!

babyspul

Even iets heel anders dan anders, voor iemand die ik helemaal niet ken. Het zit zo:

Een collega van mij heeft (grote) kinderen uit Brazilië. Ze zijn daat met het gezin deze zomer op vakantie geweest en ze hebben de familie van de kinderen ontmoet. Er bleek, naast de mensen die ze hebben leren kennen, ook nog een meisje van 14 te zijn, zwanger en op straat zwervend. Dat meisje is opgespoord en krijgt nu medische hulp en wordt opgevangen, maar ze heeft verder niets. Vandaar de vraag van mijn collega of we nog babykleertjes hadden liggen. Binnenkort gaat er iemand die kant op met een grote koffer. Jammer genoeg hadden we net alles de deur uit gedaan, maar ik had nog wel wat restjes stof (natuurlijk). En dus heb ik deze herfstvakantie niet, zoals ik van plan was, kleren voor mijn eigen kinderen gemaakt, maar voor deze nog niet geboren baby in Brazilië. Of het een jongen of een meisje wordt, weet ik niet, maar als het een jongen is, is er vast wel een ander babymeisje dat het wikkelshirtje net zo goed kan gebruiken.

En een labeldoekje vond ik ook wel erg leuk om er bij te doen. De voorkant is van joggingstof en de achterkant van badstof.

Eline had ook al een legging gemaakt voor 'de arme baby in Brazilië'. Die is te zien op haar eigen blog: Krummel.

Broek Mika voor Jente

Voor Jente had ik op het stoffenspektakel in Deventer deze Stenzostof gekocht. Ik wilde er een broek voor maken en ik had het patroon van Mika van Farbenmix liggen. Ik heb er nog wel even over getwijfeld. Er zitten nogal veel losse stukjes in dit patroon en met deze stof valt dat natuurlijk niet zo op. Toch heb ik het gedaan en ik heb er geen spijt van. Hij is erg netjes geworden en ik vind het een leuke broek. Ik zag alleen bij het aanzetten van de tailleband dat ik een beetje te krap had genaaid op een plekje tussen de band en de voorzak, waardoor daar een gat zat. Geen zin om uit te halen natuurlijk, maar gelukkig had ik een opstrijkbloem die wel bij deze stof paste. En ach, dat is dan net weer zo'n detail waarvan je niet ziet dat het uit nood geboren is.

Ik ben van plan ook voor Eline en Stijn een Mika te maken (het is een patroon voor jongens en meisjes), maar dan wel alledrie heel verschillend.

Een vrolijke Frida!

Op het stoffenspektakel in Deventer kocht ik deze stof, ik was er onmiddellijk weg van. Ik wist ook meteen wat ik ervan wilde maken: Frida van Farbenmix. Eigenlijk is ' ie precies zo geworden als ik hoopte. Ik zat een beetje met de maat. 42/44 durfde ik niet aan, 46/48 is me te groot. Ik heb de grootste genomen, maar dan met een heel kleine naadtoeslag, zodat 'ie toch wat smaller werd. Hij was nog steeds wat te wijd, daarom heb ik elastiek in de achterpas geregen. Nu zit 'ie mooi. Alleen het puntje tussen de pas en het rokdeel aan de voorkant is niet zo mooi geworden. Daar moest ik een beetje moeilijk doen, want ook daar had ik de naad wat (te) kort genomen en het begon in het hoekje van het groene rokdeel te rafelen. Ik heb er een stukje vlieseline achter gestreken om verder uitrafelen te voorkomen en verder een beetje zitten knoeien, tot ik het dan toch een beetje acceptabel vond.
Vandaag in de supermarkt kreeg ik meteen een compliment van een mevrouw die ik niet kende en even later bij de groeteman zat een klein meisje van een jaar of 2 in een wandelwagen naar m'n rok te wijzen en ze zei: Moooooi!
Ik ben tevreden!

Twee herfstshirts

Voor Eline en Jente heb ik een shirt gemaakt. Het is allebei hetzelfde patroon, de Antonia van Farbenmix, zonder schouderpassen en zo. Op deze manier lijkt ' ie trouwens wel erg veel op de Quiara, die ik al wel vaker gemaakt heb. De streepjestricot had ik al heel lang liggen, daar heb ik al een paar jaar geleden een paar mouwen uit gehaald. De herfststof heb ik deze zomer in Denemarken gekocht. Ik dacht iets bijzonders te hebben, want ik had 'm hier nog niet gezien, zie ik deze week de dochter van Mirell lopen met dezelfde stof! Nou vooruit, we vinden 'm gewoon allebei leuk.
Deze stof rekt trouwens wel heel erg, ik had een halsboordje dat veel te wijd werd. Ik dezelfde truc toegepast die ik al wel vaker heb gebruikt: een extra plooitje.
Ik twijfel nog een beetje of ik nog iets op Elines shirt (de grootste) strijk, misschien vind ik 'm net iets te saai. Aan de andere kant kan ' ie nu wel met heel veel kleren gecombineerd worden, hoe drukker ik 'm maak hoe moeilijker dat wordt.
Ik had er voor Eline ook een haarband bij gemaakt, maar het shirt en de haarband bij elkaar werd toch echt iets te streperig. Die moet ze dus maar apart dragen.

Spijkerbroek voor Stijn

In de Ottobre van herfst 2007 kwam ik een model van een broek voor slanke jongens tegen. Ik dacht nog: dat is net wat voor Stijn. Maar zoals Dick zei: Stijn is niet slank, maar mager.
En dus is ook deze broek te wijd, net als al die andere. Lang leve die ene riem die zover aangetrokken kan worden als je maar wil.
Verder heb ik deze broek met erg veel plezier gemaakt. Het was mooie stof en lekker om mee te werken. De gulp lukte geweldig en de stiksels zijn over het algemeen mooi recht. Ik heb alleen altijd ruzie met trensjes. Die zijn (op de achterzakken) niet supernetjes, ik heb er zelfs eentje met de hand stiekem een beetje bijgewerkt.
En de tailleband trekt iets scheef, maar ja, daar zit toch die riem omheen, dus dat zie je toch niet.
Stijn vindt 'm mooi, al zie je dat niet echt op de foto (net wakker)

Familiekaas

Gisteren hadden wij onze jaarlijkse familiedag. Het was onze beurt om het te organiseren en het idee was om kaas te gaan maken. Dat bleek erg leuk te zijn! We waren bij Kaasboerderij Den Hoek in de wereldstad Wilp-Achterhoek en werden daar erg leuk ontvangen. We weten nu alles over wrongel en wei en iedereen heeft zijn of haar eigen kaasje mee naar huis gekregen om nog 3 of 4 weken te vertroetelen (dagelijks omdraaien) en dan lekker op te eten. 5 kazen dus in ons geval, honger lijden zullen we niet!