Violen

Ik kon er niets aan doen... ik MOEST echt even naaien, ook al had ik vanwege mijn knie even een naaistop. Dat kwam zo: Elines concertkleding voor het vioolensemble was te klein geworden. Het volgende concert is in juni, dus ik heb nog even de tijd. Dinsdag had ik haar kleren aan de viooljuf gegeven, omdat haar dochter ze nu aan kan, zij zit sinds kort ook op het ensemble.

Woensdagochtend kwam er een mailtje van de viooljuf aan alle leden: aanstaande vrijdag graag in concertkleding, om een foto te maken....  En dus ging ik woensdagavond om 11 uur nog maar even bij haar langs om stof te halen, en donderdag een vestje in elkaar geknutseld. Hij staat niet zo heel duidelijk op de foto, maar ik laat 'm toch even zien, omdat het zo leuik is om even genaaid te hebben. 't Patroon is
Sweet Toni, een ebook van Farbenmix.



Het Preludio ensemble

En verder twee filmpjes, gewoon omdat het zo leuk is om ze te laten zien. Vorige week hadden Eline en Jente een voorspeelavond van vioolles. Zo leuk om te zien hoe ze vooruit gaan!

Trui gebreid in een avond

Het naaien, dat wordt hem even niet voorlopig. Ik heb sinds een paar maanden veel last van mijn knie, meniscus een beetje beschadigd, vocht erin en toch wel veel pijn. Het zijn spannende weken geweest, met mogelijke oorzaken. Nu is het allemaal weer wat rustiger, maar de pijn blijft, en inmiddels de opdracht van de fysiotherapeut om vooral veel te fietsen en verder vooral heel veel rust te nemen. En hoe dom het ook klinkt, naaien past daar niet bij, helaas. Als ik mijn naaimachine, lockmachine en eventueel covermachine op tafel heb, en ook nog tussendoor moet strijken, ben ik continu aan het gaan zitten en weer opstaan, en dat kan nu gewoon even niet. En dus... ben ik maar gaan breien. Nou ben ik vooral een breister van onaffe projecten, maar deze mouwloze trui voor Jente was in 1 avond klaar! Het garen is gepunnikt, en enorm dik, pennen nummer 20, en het gaat dus razend snel.

Verder heb ik gisteren Eline averecht leren breien, waarmee haar plezier in breien ook weer helemaal terug is. (Stijn: "Huh? Averecht? Dat is toch een dorpje bij Dordrecht in de buurt?") En ook Stijn en Jente hebben gebreid, erg gezellig met zijn allen.
En nu, voor de broodnodige rust aan mijn knie, heb ik ook een trui voor mezelf op de pennen staan. Nou maar hopen dat die ook nog een keertje afkomt.

Jong geleerd....

 Jente had pas, tijdens die koude periode, Flip mee, de logeerbeer van haar klas. En die arme Flip had het koud, want hij had niet eens een sjaal.... Een mooiere gelegenheid om te leren breien is er niet!


Opperste concentratie!



het resultaat



35 jaar geleden leerde ik het zelf ook toen ik 4 was!

Een muts, een waardebon en een heerlijke wandeling

Toen ik van de week 's avonds op pad moest op de fiets, kwam ik tot de ontdekking dat ik eigenlijk niet eens een muts had. Gelukkig kon ik voor de terugweg een muts lenen van de vriendin waar ik was, maar het leek me tijd om wol te kopen en een muts te breien. En met lekker dikke wol op pennen nr. 7 is een muts zo klaar. Hij is vrolijk en past aardig bij mijn sjaal, en bij mijn bruine jas is hij ook mooi. En lekker warm!

Vandaag had ik het geluk te zijn uitgenodigd door dezelfde vriendin van de geleende muts voor haar "vriendinnenwandeling" ter ere van haar verjaardag. Voor haar heb ik een waardebon gemaakt als cadeau. Het echte cadeau komt dus nog!
Kalligraferen was ooit ook een grote hobby van mij, maar het is wel een beetje weggezakt. Het goud is wel echt bladgoud, 23 karaat. Heel leuk om dat weer eens te doen, maar wil ik dat weer echt goed kunnen, dan moet ik nog wel weer even oefenen, en ik geloof dat ik daar voorlopig mijn tijd maar even niet aan ga besteden.

De wandeling was heerlijk, van Rheden naar Dieren over de Posbank. Eigenlijk is dat momenteel te zwaar voor mij, omdat ik een rottige knieblessure heb, waarschijnlijk een scheurtje in mijn meniscus. Maar o, wat heb ik genoten, hier en daar ondersteund door een medewandelaar, en de hele 11 km volbracht!

Tricot jurk voor Eline

Na anderhalf jaar of zo voor het eerst weer mijn cover op tafel gezet. Mijn cover en ik zijn nooit echt vriendjes geweest, en ik moest me ertoe zetten het nog eens te proberen. En ik heb er geen spijt van, want het liep als een tierelier! Ik heb van dunne streepjestricot een jurk voor Eline gemaakt, de Uta van Farbenmix. Zij blij, ik blij.

Trui voor Jente

Ik had deze streepjestricot in eerste instantie gekocht voor een Amelie voor Jente, maar het is een trui geworden. Hij komt uit de Hilco-special van de Knippie van afgelopen najaar. Leuke trui om te maken, al zijn de passen niet helemaal netjes geworden. De achterpas zit iets gedraaid, en de voorpas is niet helemaal mooi doorgestikt. Met het knoopje heb ik gewoon de linker- en rechterkant op elkaar genaaid, want het biesje was te breed om er een knoopsgat voor een klein knoopje van te maken.

Twee potlodenrollen

Vandaag zijn er twee jarigen in een gezin, de zoon van mijn vriendin wordt 9 en zijn zusje 7. Gisteravond besloten dat het toch wel leuk was om even langs te gaan, maar we hadden nog geen cadeautjes. En dus zijn Eline en ik vanochtend snel achter de machines gedoken en we hebben voor allebei een potlodenrol gemaakt.

Weer van start!

Het is niet eens een goed voornemen voor het nieuwe jaar, daar doe ik niet echt aan. Maar evengoed heb ik de afgelopen week 3 kledingstukken genaaid. Nou ja, de eerste alleen afgemaakt. Voor Stijn een trui, die af was tot het ritssplit. Ik kon me er nog niet toe zetten. Nu is het er toch nog van gekomen, nog in het oude jaar. Het is een patroon uit een oude Knippie idee, nogal wijd en eigenlijk bedoeld voor fleece. Een beetje lomp is 'ie wel, hoewel ik 'n al heel wat smaller heb gemaakt dan het patroon was. De kraag en rits heb ik ook aangepast. De rits moest doorlopen tot bovenaan de kraag, maar dat vond ik niet zo mooi. Stijn is in ieder geval erg blij met zijn trui, die ook per se aanmoest op zijn verjaardag.


Het tweede dat ik maakte was een rokje voor Eline. Ik had van deze stof al een Pearl geknipt, maaaaaaaaaanden geleden. Ze had de stof zelf uitgekozen en was er in tegenstelling tot mij van overtuigd dat het de perfecte stof voor een tuniek/jurk was. Maar nu ze hem na die maaaaaaaanden weer terugzag, begon ze gelukkig te twijfelen, wat ik nog maar een beetje aangewakkerd heb :-) Het is een rokje geworden, uit een oude Ottobre. Heb het model al vaker gemaakt, blijft leuk en makkelijk. En eigenlijk had ik 'm best wat groter willen maken, ik vind 'm zelf ook erg leuk.



En tenslotte heb ik gisteren een jurk voor Jente gemaakt. Het is de tuniekversie van de Tini van Farbenmix, maar dan met een strook ertussen, waardoor het toch een jurklengte is geworden.

Opruimwoede

Zelden, nee nooit, zo'n enorme aanval van opruimwoede gehad. Zowat het hele huis is al onder handen genomen, en nu dan eindelijk ook mijn naaikast. Ben er zo blij mee!

Twee (o nee, drie) naaisels voor school

Het schiet nog niet zo op met het naaien. Ik heb al een poos een FM Pearl voor Eline geknipt liggen, maar het komt er niet van. Maar toch heb ik nog wel achter de machines gezeten.

Bij ons op school zit een kleuter die te snel groeit. Hij heeft dus met zijn 4 jaar een lengte van een kind van groep 4. Naast alle andere problemen die dat oplevert, was er ook een praktisch probleempje, dat relatief gemakkelijk was op te lossen: Hij is te groot voor de verkleedkleren van de kleuters, en hij houdt zo van verkleden! En dus heb ik alvast een berenpak voor hem gemaakt, want dat was zijn grootste wens. Ik heb daarvoor een FM Amelie een klein beetje verknasterd. elastiek onderin, oortjes op de capuchon, en een staartje eraan. Stijn was best bereid 'm even te showen. Ik heb ook nog een simpel brandweermannenpak in de planning.
En verder hebben we gisteren op school afscheid genomen van 3 collega's waarvan er een zwanger is. Voor haar hebben we een boxkleed gemaakt. Alle collega's hebben een vierkantje beschreven en/of betekend, en ik heb ze aan elkaar genaaid. Omdat ze op een boerderij woont en van koeien houdt koetjesstof als rand en achterkant en een dubbele laag fiberfill ertussen. 't Ding is veel te groot voor een box, maar als speelkleed op de grond is hij vast wel geschikt. En ik had nog een lapje over, dus daar kon een labeldoekje van gemaakt, nog even snel gistermiddag, een leuk tussendoorwerkje vind ik dat.
Ze was er erg blij mee, en ik had het idee dat het werk enorm op aarde werd geschat door alle collega's. Dat deed me goed, want het was nog niet zomaar even af. En bovendien was het de eerste keer dat ik me tijdens het naaien in mijn bovenarm heb geprikt!